ქალმა თათრები დაიბარა, სუფრა გაუშალა და დაათრო. შემდეგ კი თავისი 16 წლის ქალიშვილი შესთავაზა 200 დოლარის სანაცვლოდ…

0

 

” რამოდენიმე წლის წინ მოხდა ეს ამბავი. ყველა ცდილობდა არ ესაუბრა ამაზე, მაგრამ ბევრად უარესს შვებოდნენ. სოფელში სადაც საფხულობით ბებიასთან ჩავდიოდი დედამ 16 წლის ქალიშვილი თათრებს მიაქირავა…

ამ ქალბატონს მეუღლე ადრეულ ასაკში გარდაეცვალა. გაჭირვების გამო შავ მუშადაც ბევფჯერ უმუშავია…მაგრამ პატიოსან შრომას მაინც, ბო%ობა ამჯობინა. 2 შვილი ჰყავდა, ერთი 12 და მეორე 16 წლისები. როცა ერთ-ერთმა აზერბაიჯანულმა კომპანიამ ამ სოფელში რამოდენიმე ჰექტარზე მარცვლოვანი კულტურების მოყვანა დაიწყო ეს ქალი მუშების უფსოსად დანიშნეს. ის კურირებდა მუშების ყოველდღიურ საქმიანობას.

თათრები კი ამ ქალბატონის სახლში აღამებდნენ და ათენებდნენ. საღამოს რომ დაიწყებდნენ სმა-ჭამას და ქეიფს შუა ღამემდე გამოდიოდა ხმააური. მეზობლებმა პატრულიც კი გამოიძახეს და ხმაურიც შეწყდა, მაგრამ სულ რამოდენიმე დღით. ისევ ისე გაგრძელდა ხმაური და პატრულის გამოძახებაც.

მოკლედ ერთ საღამოსაც პატრულის ხმა, სასწრაფოს სირენამ შეცვალა. როცა მეზობლები გავიდნენ, გაიგეს როგორ უყვიროდა სასწრაფოს ექიმი, რა უნდოდა 40 წლის კაცს 16 წლის ბავშვთანო. ქალი უმტკიცებდა ჩემი სასიძო არის და ერთმანეთი უყვართო. რაღას გააწყობდა სასწრაფო? სასწრაფოს ხმაზე გამოსულმა მეზობლებმა დაინახეს სახლის კუთხეში ატირებული მეორე 12 წლის გოგონა. მასთან მიცვივდნენ და ჰკითხეს თუ რა მოხდა…

როგორც ბავშვის მონაყოლიდან გახდა ცნობილი, როცა თათრები დათვრნენ დიდ ბავშვს დაუწყეს შეწუხება. დედას კი თხოვდნენ გაეყოლებინა მათთვის გვერდით ოთახში. ეს ქალი კი 200 დოლარის გადახდას სთხოვდა თითოს.

გოგონას ტირილი დაუწყია და გაქცევა რომ დააპირა დედამ დაიჭირა. ამშვიდებდა, რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა. თითქმის ძალიათ გააყვანინა იმ თათარს გვერდით ოთახში ბავშვი. როცა შეიყვანეს და მარტო დატოვეს იმ კაცთან, რამდენიმე წამში ყვირილის ხმა გაისმა. გოგონამ გონება დაკარგა და აღარ სუნთქავდა, სწორედ ამის გამო გამოუძახეს სასწრაფოს. პატარა კი ამ ყველაფერს ფანჯრიდან ისმენდა.

ერთ-ერთმა მეზობელმა პოლიციაშიც განაცხადა, ანონიმურობის გარანტიით. დაიწყო გამოძიება. ის უნამუსო ქალი ციხეში 6 წლით გამოამწყვდიეს, თათრები გაარეპორტეს ქვეყნიდან, ბავშვები კი სოც-მუშაკებმა წაიყვანეს. ყველა ტკივილით იხსენებდა ამ ამბავს. მე როცა მომიყვნენ რამდენიმე დღე ძილშიც ეს საშინელი კადრები კოშმარებად მყვებოდა. იმაზე, ფიქრს კი, რომ პოლიციაში არ განეცხადებინათ, რა მოხდებოდა წარმოდგენაც კი მიჭირს იმ უბედურების.”

Share.